دنیل لی و بربری؛ بازگشت به خانه و ساختن مد برای زندگی واقعی

به گزارش اول مد، دنیل لی، مدیر خلاق بربری، این روزها به مفهوم خانه زیاد فکر می‌کند؛ نه فقط خانه روستایی قرن هفدهمی‌اش در یورک‌شایر که سال گذشته خرید، بلکه خانه لندنی‌اش در یک میدان قرن نوزدهمی که پنج سال در آن زندگی کرده است. به گزارش ووگ، لی در یک صبح گرم ژوئیه در زیرزمین خانه‌اش نشسته است؛ اتاقی با مبل بخشی بژ و نقاشی گری هیوم به نام «سبزی نوعی اندوه است». او می‌گوید: «زندگی اجتماعی من تماشای فوتبال از تلویزیون است؛ کمی غم‌انگیز است، نه؟» .

لی ۴۰ ساله در دیدارهای متعدد با ووگ، صریح، بامزه و متفکر توصیف شده است. او در سال ۲۰۲۲ مدیر خلاق بربری شد و برند ۱۷۰ ساله بریتانیایی را از اولین مجموعه بسیار مفهومی‌اش با طرح‌های آبی برقی و گل سرخ گرافیکی، به مجموعه‌های اخیر رسانده که به‌خاطر کارکردی بودن سرد و سنجیده‌شان تحسین شده‌اند. برند در سال ۲۰۲۶ به سود پیش از مالیات بیش از ۶۵ میلیون دلار رسیده است، در حالی که سال قبل نزدیک به ۸۸ میلیون دلار زیان داشت .

مسیر حرفه‌ای و فلسفه طراحی

لی پیش از بربری سه سال در بوته‌گا ونتا بود؛ دوره‌ای که با موفقیت کیف کاست و صندل لیدو درخشید. پیش از آن شش سال با فیبی فیلو در سلین کار کرد و در نهایت مدیر طراحی او شد؛ و پیش از آن در دانا کاران نیویورک، پس از کارآموزی در مزون مارژلا و بالenciaga دوران نیکولا گسکیه، پس از فارغ‌التحصیلی از سنت مارتینز .

او خود را «طراح سازنده» می‌داند و می‌گوید: «از بودن در لحظه و کار با غریزه، با صنعتگری، با دستانم لذت می‌برم؛ از فیزیک آن.» وقتی در بربری شروع کرد، به گفته خودش «کمی طول کشید تا سازگار شوم. کاری که در گذشته می‌کردم درباره رؤیای مد بود و تمرکز روی اکسسوری بود. لباس‌های اینجا هنوز رؤیا هستند، اما پوشیدنی و کاربردی‌اند، نه فقط برای نمایش. طراحی برای بربری باعث می‌شود همه چیز را زیر سؤال ببری و در نظر بگیری» .

خانواده و از دست دادن مادر

عشق لی به ساختن از خانواده‌اش می‌آید. پدرش ایان مکانیک بود و اکنون در خانه یورک‌شایر لی زندگی می‌کند و کارگاهی در پشت خانه برای بازسازی موتورسیکلت راه انداخته است. مادرش جنی خلاق بود: «او همیشه در حال ساختن بود؛ پرده می‌دوخت و کیک‌های تولد فانتزی می‌پخت؛ برای ما یک کشتی نوح ساخت و حتی برای خاله‌ام که کار نظافت داشت، یک جاروبرقی ساخت.» پرده‌هایی که مادرش برای اتاق نشیمن دوخته بود، اکنون در یکی از اتاق‌های خانه یورک‌شایر او آویزان است .

انگیزه پیدا کردن خانه‌ای در آن منطقه پس از درگذشت مادرش درست پیش از کریسمس ۲۰۲۴ به وجود آمد. لی می‌گوید: «در آن لحظات، عنصر خلاق کار آرام‌بخش بود؛ مثل درمان بود.» او حتی به فکر خریدن خانه در شمال نبود، اما موج احساسات او را به آنجا کشاند. برادر و زن‌برادرش که در همان منطقه زندگی می‌کنند، به دنبال خرید خانه جدید بودند. لی به جست‌وجو پیوست و خانه‌ای که در نهایت گرفت، اولین و تنها خانه‌ای بود که دید .

او می‌گوید: «قبل از آن، همیشه این جست‌وجو را داشتم که در خارج زندگی کنم، در خارج کار کنم، دنیا را ببینم. وقتی جوان هستی، احساس می‌کنی زمان بی‌پایان داری؛ بعد می‌فهمی که زمان محدود است. خانواده‌ام تا ابد نخواهند بود. می‌خواهم وقت بیشتری با آن‌ها بگذرانم.» خاله‌اش دبی، خواهر مادرش، به خانه مجاور خانه دهه ۱۶۸۰ نقل مکان کرده است. دبی بود که لی را اولین بار در ۱۲ سالگی به لندن برد؛ آن‌ها چشم لندن را دیدند، شیر شاه را تماشا کردند و در رستوران اسکچ غذاخوردند .

پدر لی می‌گوید: «یکی از ویژگی‌های دنیل این است که هرگز ریشه‌هایش را فراموش نکرده است و فکر می‌کنم به همین دلیل یورک‌شایر همیشه برایش خانه خواهد بود.» لی خودش می‌گوید: «ارزش واقعی شمال برای من این است که حس مالکیت مشترک در زمان‌های سخت را به شما می‌دهد، که کارها را آسان‌تر می‌کند» .

دفتر بربری و رابطه با آرشیو

دفتر مرکزی بربری در خیابان هورس‌فری لندن است، در فاصله پیاده‌روی از کاخ باکینگهام و تیت بریتین. دفتر و استودیوی لی در طبقه هفتم قرار دارد. او سه‌شنبه تا پنجشنبه طراحی می‌کند و دوشنبه و جمعه را برای آماده‌سازی نگه می‌دارد تا تیمش آخر هفته‌ها آزاد باشند. لی دوست دارد کارآمد باشد؛ ویرجیل آبلو به او گفته بود مدیران خلاق نباید وقتشان را با ایمیل تلف کنند، پس او ایمیل نمی‌زند و با تیمش مدام در واتس‌اپ صحبت می‌کند .

در گوشه‌ای از کارگاه بزرگ، کارلی اک، آرشیویست بربری، ردیفی از قطعات را از میان ۲۵ هزار قطعه‌ای که شرکت نگهداری می‌کند گرد آورده است؛ از جمله اولین ترنچ مربوط به ۱۹۱۷، شنل هایلندر دهه ۱۹۳۰ با بندهایی برای آزادی حرکت، لباس سرهمی رانندگی که لی برای مجموعه پاییز ۲۰۲۴ از آن الهام گرفت و پالتویی که ارنست شکلتون، کاوشگر، پوشیده بود و لی در ۲۰۲۳ به آن اشاره کرد. اک و لی در آغاز هر فصل با هم دیدار می‌کنند تا روایت‌هایی بسازند که گذشته و حال بربری را به هم وصل کند. کلاه‌های اردکی بسیار بامزه‌ای که لی در اولین نمایش بربری‌اش گنجاند، از طرح‌های یکی از کاتالوگ‌های برند در حدود دهه ۱۹۳۰ الهام گرفته شده بود .

لی می‌گوید: «کاری که ما می‌کنیم تلاش برای ارائه پاسخ به مردم درباره چگونگی بهترین زندگی است. ما لباس می‌سازیم تا از مردم محافظت کنیم، تا احساس خوب، آمادگی و پیچیدگی به آن‌ها بدهیم. فکر می‌کنم مد در درجه دوم اهمیت است. طراحی اینجا از جایگاه سودمندی، کارکردی بودن و عملی بودن شروع می‌شود؛ باید اول کار کند، بعد مثلاً تزئینی باشد» .

مجموعه بهار ۲۰۲۷ و همکاری با سیلیا بیرتول

مجموعه بهار ۲۰۲۷ بربری که او در سپتامبر در کالج هنر چلسی نشان داد، شامل ترنچ‌های نازک و گلدوزی‌شده و همچنین ترنچ‌های چرمی با منجوق‌دوزی، ترکیب پارچه‌های کاربردی با پولک، بلیزرهای گلدار و دامن‌هایی با صندل‌های پاشنه‌کوتاه و کفش‌های پاشنه‌بلند جواهرمانند بود. یکی از چیزهایی که همیشه در ذهن لی است، بیشتر کردن سهم زنان در بربری است: «برند از پوشاک مردانه زاده شده و ترنچ‌ها چیز بسیار مردانه‌ای هستند. ما همیشه تلاش می‌کنیم زنانگی بیشتری به آن بدهیم» .

رنگ یکی از راه‌های ورود به این زنانگی است و لی از همان ابتدا رنگ‌های نرم و خاکی به برند آورده است؛ در بهار ۲۰۲۷ نیز رنگ‌های صورتی خاکی، بادمجانی، آبی تخم‌مرغی و زرد آفتابی نرم دیده می‌شود. گری هیوم، نقاش، می‌گوید استفاده لی از رنگ «به نظر نمی‌رسد اضافه شده باشد؛ کاملاً جزیی از کاری است که دنیل می‌کند» .

برای بهار ۲۰۲۷، لی با سیلیا بیرتول، طراح چاپ مشهور هشتادساله، همکاری کرد؛ چهره‌ای که بخشی جدایی‌ناپذیر از انفجار خلاقانه هنر و طراحی بریتانیا در دهه ۱۹۶۰ بود. لی نمایشگاه اخیر هاکنی در گالری سرپنتاین را دیده بود و حس نزدیکی شدیدی با این هنرمند متولد برادفورد داشت. یک رومیزی چهارخانه که هاکنی به عنوان موتیف تکرارشونده استفاده می‌کرد، ایده همکاری با بیرتول را جرقه زد؛ بیرتول طرح چهارخانه‌ای با حس نقاشانه و چند چاپ گلدار با حال‌وهوای کاغذدیواری قدیمی ساخت. لی می‌گوید: «سیلیا دست انسانی، دست احساسی، به چیزی می‌دهد. ما آرشیو باورنکردنی داریم، اما گاهی دیدن چیزهای جدید هیجان‌انگیز است» .

لی و نویسنده ووگ最后一次 در کافه رجینسی نزدیک دفتر بربری دیدار می‌کنند؛ کافه‌ای که در سال ۱۹۴۶ تأسیس شد و از آن زمان زیاد تغییر نکرده است. در این کافه، در میان مشتریان همیشگی، گروه‌هایی از جوانان خلاق از سراسر جهان نشسته‌اند و صبحانه انگلیسی کامل خود را اینستاگرام می‌کنند؛ همان نوع جوانان شیک‌پوشی که بربری می‌خواهد جذب کند. بربری برندی برابرخواه است، هم برای اشراف‌زاده‌ای با ترنچ کهنه که لندروور می‌راند و هم برای هوادار فوتبال در سکوهای ورزشگاه .

افتخار به بریتانیایی بودن، جزیی از بربری است. لی می‌گوید: «ما مشهورترین برند لوکس بریتانیایی هستیم، اما به نوعی از مد بزرگ‌تریم: ما یک نهاد بریتانیایی هستیم. ما اینجاییم تا بهترین بریتانیا را جشن بگیریم؛ خلاقیت بزرگ و همچنین مکان‌های بزرگ.» او تعریف می‌کند که بسیاری از عکس‌های بربری‌اش عمداً خارج از لندن گرفته شده‌اند؛ در اسکای، سامرست، نورفولک و لیک دیستریکت .

در حال حاضر، لی به ۱۷۰ سال لحظه فکر می‌کند. او می‌گوید سالگرد «همیشه در ذهن ماست. چطور به آن حق بدهیم؟ ما امسال جاه‌طلب بوده‌ایم.» در واقع، علاوه بر کمپینی چندماهه با عکس‌برداری از ۱۷۰ نفر در سراسر جهان با لباس بربری، نمایشگاهی ویژه با عنوان «ترنچ بربری: ساخت یک نماد» در موزه ویکتوریا و آلبرت برگزار می‌شود، پیش از آنکه شرکت تأمین مالی بخش جدید لباس موزه را که در سال ۲۰۲۸ افتتاح می‌شود بر عهده بگیرد. نمایشگاه دیگری از بربری با عنوان «همیشه به جلو: آرشیو روی صحنه» این ماه در شانگهای افتتاح می‌شود .

لی می‌گوید: «من واقعاً احساس رضایت می‌کنم» .